" Jedną z negatywnych stron picia wina jest to, że słowa mieszają się z myślami. "
Samuel Johnson
____________
| 1. |
 |
|
4.0 (10) |
|
| 2. |
 |
|
4.0 (5) |
|
| 3. |
 |
|
3.7 (5) |
|
| 4. |
 |
|
3.7 (5) |
|
| 5. |
 |
|
3.8 (4) |
|
|
Sprawdź jakich cech można się spodziewać po winach bazujących na określonym gatunku winorośli.
Other glossaries available here
There are 49 entries in this glossary.
Wszystkie
| Pojęcie |
Definicja |
| Albarino/ Alvarinho |
Albarino to jeden z najpopularniejszych szczepów białych Hiszpanii (region Galicia) a także Portugalii (region Vinho Verde) gdzie nazywany jest Alvarinho. Szczep ten dzięki dosyć grubej skórce jest odporny na wilgotny i relatywnie chłodny klimat. Z kolei dzięki grubej skórce daje wino aromatyczne i mięsiste.  Wina z Albarino są aromatyczne, z miłymi nutami brzoskwiń, moreli, cytrusów i migdałów. Wina te są żywe dzięki lekkiej kwaskowatości. Nie poddaje się ich kontaktowi z dębem, który mógłby zaszkodzić delikatnym aromatom. Albarino nadaje się do dłuższego leżakowania.
Inne nazwy: Alvarinho, Albarin Blanco, Cainho Branco.
|
| Aleatico |
Aleatico to szczep czerwonej winorośli z regionu Pugllia w południowych Włoszech oraz ze znanej skądinąd wyspy Elba (podobno Napoleon cenił wino z Aleatico). Aleatico daje lekkie wina o niskiej kwasowości i niskich taninach o niebiesko czerwonym kolorze. Wina te są bardzo aromatyczne ze zdecydowanymi aromatami róż, owoców liczi i dojrzałych jagód. Aleatico jest często leżakowane co powoduje pojawianie się ziemistych niuansów suszonych śliwek przygaszonych fiołków i róży. Typowo Aleatico zaleca się spożywać jako młode wino, jednak w przypadku win słodkich i wzmacnianych możliwe jest długie leżakowanie.
|
| Aligote. |
Aligoté - Odmiana białych winogron o niezbyt wysokiej jakości, uprawianych w rejonie Burgundii. Wyprodukowane z nich wina powinny być konsumowane w krótkim czasie (do 2 lat), gdyż nie nadają się do dłuższego leżakowania. Według francuskich przepisów na etykietach tych win powinno być podane, że pochodzą one właśnie z tych winogron dla ochrony tzw. wielkich win burgundzkich.
Aligote jest drugim co do popularności białym szczepem Burgundii. Generalnie jest coraz silniej wypierane przez Chardonnay dające lepsze plony.  Wino bazujące na Aligote są relatywnie kwaskowate i posiadają delikatne owocowe aromaty, które mogą zostać stłumione przez fermentację lub składowanie w beczkach dębowych. Najczęściej Aligote stanowi bazę tzw. Kiru – wina z małym dodatkiem soku z czarnych porzeczek. Inne nazwy: Chaudenet Blanc, Giboudot Blanc, Griset Blanc, Troyen Blanc, Plant Gris
|
| Brunello |
Brunello jest szczepem winogron czerwonych spokrewnionym z Sangiovese. Szczep ten pozwala na produkcję szlachetnego, mocnego wina z potencjałem do leżakowania.
Brunello di Montalcino jest najlepszym przedstawicielem win wyprodukowanych na bazie tego szczepu. Charakteryzuje je dobra konsystencja, smak leśnych i ciemnych owoców podparte zrównoważoną taninowością i kwasowością. Wina z Brunello dobrze leżakują. Inne nazwy: Sangiovese Grosso, Sangiovese Toscano, Prugnolo Gentile (Montepulciano), Morellino (Scansano).
|
| Cabernet Franc |
Cabernet Franc jest szczepem winogron czerwonych spokrewnionym z Cabernet Sauvignon. Jest bardzo popularny w regionie Bordeaux a także we Włoszech, Kalifornii i innych regionach „nowego świata”  W Bordeaux jest często mieszany z Cabernet Sauvignon i Merlotem aby dodać bukietu i złożoności produkowanym winom. We Włoszech w Toskanii jest składnikiem znakomitych Sassicaia i Tignanello. Podobnie też jest w innych lokalizacjach takich jak Kalifornia, Australia, Nowa Zelandia itp. Cabernet Franc dale wina o lżejszym, miękkim charakterze z aromatami jeżyn, czerwonych porzeczek oraz ziół. Ma dobry potencjał do leżakowania.
Inne nazwy: Breton, Bouchet, Carmenet, Grosse-Vidure, Véron, Noir-Dur, Méssange Rouge, Trouchet Noir, Bordo
|
| Cabernet Sauvignon |
Cabernet Sauvignon jest czołowym szczepem winogron czerwonych na świecie. Pochodzi z regionu Bordeaux, skąd rozprzestrzeniło się niemal na cały świat.
Generalnie wina z Cabernet Sauvignon cechuje smak wiśni, cedru, tytoniu, czarnej porzeczki a w zimniejszych klimatach także zielonego pieprzu i oliwek. W zależności od klimatu w jakim jest hodowany Cabernet Sauvignon daje różne efekty. We Francji, wytwarzane z niego wino z racji swojej surowości, tanin i kwasowości musi być mieszane z innymi szczepami – Merlotem i Cabernet Franc. Z kolei w Kalifornii z racji bardziej ciepłego i wyrównanego klimatu daje wino mniej kwasowe i łagodniejsze pod względem tanin co pozwala na uniknięcie mieszania z innymi gatunkami (prawodawstwo USA dopuszcza aby wino o nazwie Cabernet Sauvignon zawierało nie więcej niż 25% innych gatunków). Cabernet Sauvignon dobrze znosi kontakt z dębem – szczególnie jeżeli jest przeznaczone do dalszego leżakowania w butelkach. Inne nazwy: Vidure, Bouchet, Sauvignon Rouge
|
| Carignan/ Carignane |
Carignan należy do najpopularniejszych szczepów winogron czerwonych na świecie, zawdzięczając swoją pozycję zarówno dobrej produktywności jak i dobrej charakterystyce win, które można z niego otrzymywać (porównywane często do Syrah). Carignan prawdopodobnie pochodzi z Hiszpanii ale obecnie bardzo popularny jest także we Francji i we Włoszech.  Carignan daje mocno nasycone, taniczne wina o aromatach czerwonych jagód z dużą zawartością alkoholu. W niektórych wydaniach Carignan potrafi dawać nieco pieprzowe nuty przypominające Syrah. Uważa się, że Carignan jest zdolny dawać dobre, jednak nie najwyższej klasy wino co powoduje jego stopniowe wypieranie przez inne szczepy. Inne nazwy: Carignan, Carignano, Carinena, Mazuelo i Monestel.
|
| Carmenere |
Czerwony szczep Carmenere wywodzi się z regionu Bordeaux we Francji jednak w wyniku trudności w hodowli jest już tam niemal nieobecny. Szczep ten przetrwał epidemie, które zdziesiątkowały go we Francji w Chile gdzie został omyłkowo rozsadzony jako Merlot.
Carmenere daje wina mało kwasowe, o smaku dojrzałych czerwonych owoców, korzeni wsparte na silnych, śliwkowatych taninach i nutach kawy i grillowanego mięsa. Z powodu dosyć dużej zawartości cukrów i małej kwasowości trudno jest uzyskać z Carmenere zharmonizowane wino i z tego powodu często mieszane jest z innymi szczepami głównie z Cabernet Sauvignon i Merlotem. Inne nazwy: Grande Vidure, Carmenelle
|
| Chardonnay |
Chardonnay to najpopularniejszy na świecie szczep biały pochodzący z Burgundii. Szczep ten jest bazą win Chardonnay oraz Blanc de Blancs. Wino to dobrze leżakuje i dobrze znosi kontakt z dębem w trakcie fermentacji i leżakowania.
Wina z Chardonnay są zaokrąglone i mają umiarkowaną kwaskowatość (mniejszą niż np. Sauvignon Blanc). Wina fermentowane i składowane w dębie mogą nabrać nut waniliowych zaś przy mniejszym kontakcie z dębem mają pełniejszy smak i delikatne maślane nuty. Chardonnay dobrze pasuje do drobiu i potraw w sosach śmietanowych i maślanych. Generalnie Chardonnay nie pasuje do potraw z ryb i owoców morza ponieważ jest zbyt mało kwaskowate (do tych potraw lepiej sprawdza się Sauvignon Blanc i Riesling). Inne nazwy: Pinot Chardonnay, Morillon
|
| Chenin Blanc |
Chenin Blanc pochodzi z Doliny Loary ale rozpowszechnił się także na przykład w Afryce Południowej i Kalifornii. Ten szczep dojrzewa późno i potrafi dawać wino od bardzo wytrawnych do bardzo słodkich w zależności od procesu wytwarzania.
Wina z Chenin Blanc cechuje wyraźna, orzeźwiająca kwaskowość oraz zaznaczony aromat zielonych jabłek, renklod z kwietnymi niuansami. Inne nazwy: Pineau de la Loire, Pinot d’Anjou, Pinot de Savenni?res, Gros-Pineau de Vouvray, Steen (Afryka Południowa)
|
| Cinsault |
Cinsault to bardzo stary szczep winogron czerwonych popularny w południowej Francji i na Korsyce. Dobrze znosi suchy i gorący klimat tych regionów.
Cinsault daje niezbyt wyszukane, mało nasycone wina czerwone o nutach róż i migdałów, które najczęściej łączy się z innymi, raczej nie z powodu wyjątkowości smaku lecz dużej wydajności szczepu. Na jego bazie powstają takie znane wina czerwone i różowe jak Châteauneuf-du-Pape i Tavel Rosé. Inne nazwy: Cinq-saou, Plant d’Arles, Bourdales, Picardin Noir, Ottavianello, Blue Imperial
|
| Colombard |
Colombard to szczep białej winorośli pochodzący z Francji lecz bardzo popularny także np. w Kalifornii.
Jest to szczep bardzo wydajny stąd często wykorzystuje się go w generycznych białych winach. Wina bazujące na Colombard mają zaznaczoną kwaskowość i owocowe nuty w aromacie. Inne nazwy: French Colombard
|
| Dolcetto |
Czerwony szczep winogron Dolcetto pochodzi z północnych Włoch i niemal wyłącznie hodowany jest w prowincjach Cuneo i Allessandria w Piemoncie. Jest relatywnie prosty w hodowli.
Wina na bazie Dolcetto są miękkie, owocowe, mało taninowe i mało kwasowe. Nadają się do wczesnego spożycia w ciągu około 2 lat po wyprodukowaniu.
Inne nazwy: Ormeasco, Dolsin Noir, Douce Noir, Charbono
|
| Durif/ Petite Syrah |
Czerwony szczep winogron - Durif powstał we Francji pod koniec XIX wieku ze skrzyżowania Syrah z mało znanym szczepem Peloursin. Z racji zbitych kiści jest bardzo podatny na pleśń i gnicie i dlatego lepiej sprawdza się w suchych klimatach takich jak na przykład w Kalifornii.  Durif daje pełne czerwone, dosyć taniczne wina ale nigdy nie zyskał większej popularności w Europie. Obecnie dzięki swojej wydajności jest szeroko stosowany w Kalifornii jako składnik win oznaczanych tam jako Burgund. Do braku większej popularności przyczynia się fakt, że w różnych ‘wykonaniach’ wina z Durif mogą bardzo znacznie różnić się charakterem.
W smaku wina z Durif typowo charakteryzuje silny, pełny smak z bogatymi taninami a czasami wyraźną kwasową nutą. Wina te charakteryzuje również nota ziołowa lub pieprzowa. Durif dobrze sprawdza się z ciężkimi mięsnymi potrawami lub dojrzałymi serami. Inne nazwy: Petit Syrah (Petite Syrah, Petit Sirah i Petite Sirah
|
| Gamay |
Gamay jest czerwonym szczepem winogron popularnym w regionie Beaujolais we Francji. Z racji swojej ‘cienkiej’ i kwasowej natury nie zdobywa większej popularności i jest stopniowo zastępowany innymi szczepami. Wina produkowane z Gamay (w tym Beaujolais i Beaujolais-Villages) są lekkie, o niezbyt nasyconym kolorze i dosyć kwasowe ale w zamian oferują dużą owocowość (wiśniowe aromaty). Poza najlepszymi Cru, Beaujolais przeznaczone są do spożycia maksimum po 2 latach od wyprodukowania.
|
| Gewurztraminer |
Gewurztraminer to szczep białej winorośli obecnie najbardziej popularny w Alzacji, Kalifornii, Oregonie oraz Niemczech. Dobrze znosi zimniejszy klimat.
Gewurztraminer potrafi dawać wina od bardzo wytrawnych do półwytrawnych a nawet słodkich w zależności od sposobu wytwarzania (np. późno zbierane grona na deserowe wina Alzackie). Gewurztraminer jest charakterystyczny pod względem swojej aromatyczności z silnymi nutami owoców lychee, owoców tropikalnych i róży. Smak jest bogaty, owocowy lecz niezbyt złożony. Inne nazwy: (Rot)clevner, Rousselet, Frencher, Edeltraube, Fromenteau Rouge, Gris Rouge, Dreimanner, Christkindltraube, Rotfranke, Kleinweiner, Ranfoliza, Fuszeres, Drumin, Ptinc Cerveny, Liwora, Rusa, Mala Dinka, Haiden
|
| Grenache/ Garnacha |
Grenache jest jednym z popularniejszych szczepów winogron czerwonych na świecie.
Szczep ten najbardziej kojarzony jest z Hiszpanią, regionem Rioja i Priotato w Katalonii. Obecnie występuje w większości krajów produkujących wino na Starym Kontynencie jak i w Nowym Świecie. Wina z Grenache są zwykle mieszane z innymi (Syrah, Carignan i Cinsault) by osiągnąć ciekawsze rezultaty. Samodzielnie cechuje je pełny owocowy smak z nutami wiśni i pieprzu. Inne nazwy: Garnacha, Garnacha Tinta, Garnatxa
|
| Grignolino |
Grignolino jest czerwonym szczepem winogron popularnym głównie w Piemoncie we Włoszech. Występuje niemal wyłącznie w dwóch apelacjach: Grignolino d’Asti i Grignolino del Monferrato Casalese.
Wino bazujące na Grignolino jest lekkie, świeże, owocowe i nie ma zbyt głębokiego koloru. Posiada nuty czerwonych owoców, ziół i kwiatów a w zakończeniu jest lekko goryczkowe. Zalecane jest stosunkowo wczesne spożycie. Inne nazwy: Barbesino, Balestra, Arlandino, Verbesino, Rossetto, Nebbiolo Rosato, Girodino
|
| Gruner Veltliner |
Gruner Veltliner jest jednym z najpopularniejszych szczepów winorośli białej w Austrii zajmującym ponad 1/3 powierzchni winnic.  Szczep ten produkuje wina jasnozielone relatywnie pełne z wyraźnymi nutami owoców takich jak grejpfruty, limonki, gruszki z występującymi czasami akcentami białego pieprzu. Wino to dzięki swojej kwaskowości i stonowanemu aromatowi jest idealnym partnerem do posiłków ze szczególnym uwzględnieniem ryb i owoców morza.
|
| Malbec/ Cot |
Malbec jest jednym z sześciu szczepów winogron czerwonych dopuszczonych do produkcji wina w regionie Bordeaux we Francji. Zwykle stanowi niewielką domieszkę w produkowanych tam winach.
Dobre wina z Malbec mają nasycony purpurowy kolor, bogaty aromat jeżyn, śliwek, fiołków i tytoniu dobrze wsparty dojrzałymi i soczystymi taninami. Inne nazwy: Côt, Pressac, Auxerrois, Grifforin, Cahors, Costa Rossa, Balouzat, Noir Doux, Pied de Perdrix, Pied Rouge, Piperdy, Jacobain
|
| Marsanne |
Marsanne jest mało rozpowszechnioną odmianą winorośli białej pochodzącą z północnej części doliny Rodanu we Francji. W produkcji win często jest mieszana z odmianą Rousanne.
Marsanne daje pełne, mocne wina o bardzo bogatym smaku z nutami gruszki, minerałów i korzennymi. W mieszankach zawierających około 15% Rousanne daje bogate, aromatyczne wina znakomicie nadające się do leżakowania. Inne nazwy: Grosse Roussette, Ermitage (Blanc), Avilleran
|
| Melon de Bourgogne |
Melon de Bourgogne jest główną odmianą winogron białych w dolnej części doliny Loary we Francji. Jest szczepem odpornym na niskie temperatury i znakomicie nadaje się do produkcji Muscadeta.
Wina z Melon de Bourgogne są bardzo wytrawne, lekkie, wyraźnie kwaskowate a nawet cierpkie z charakterystyczną neutralną owocowością i nutkami mineralnymi. Inne nazwy: Gamay Blanc - Feuilles Rondes, Gros Auxerrois, Lyonnaise Blanche, Muscadet, Weissburgunder
|
| Merlot |
Szczep Merlot jest blisko spokrewniony z Cabernet Sauvignon. Ten czerwony szczep winogron jest bardzo popularny we Francji (region Bordeaux) a także niemal we wszystkich krajach produkujących wino na świecie, odnosząc spore sukcesy w Kalifornii, Chile i Australii.
Merlot daje jedwabiste, pełne wina o śliwkowym, jagodowym aromacie z nutami pieprzu, ziemi, tytoniu i czekolady. Charakteryzują go także dobre taniny. Wino to dobrze leżakuje ale można je pić stosunkowo wcześnie. Jest to szczep dający dosyć przewidywalne, dobrej jakości wina Inne nazwy: Vitraille, Crabutet, Bigney, Sémillon Rouge, Médoc Noir
|
| Montepulciano |
Montepulciano to czerwony szczep winogron popularny w Toskanii we Włoszech.
Montepulciano daje wina o średnim ciele, bogatym kolorze, mało kwasowe i posiadające dobrą strukturę tanin. Szczep ten jest głównym składnikiem wina Montepulciano d’Abruzzo. Uwaga: nie jest on bazą dla Vino Nobile di Montepulciano, które oparte jest na Sangiovese. Z niewielkim wyjątkiem bardzo starych winnic daje wina, które można pić stosunkowo wcześnie.
|
| Moscato |
Moscato jest szczepem białym popularnym we Włoszech (czwarty szczep pod względem popularności).  Moscato daje wina lekkie o niskiej kwasowości i niskich taninach o blado żółtym lub jasno złotym kolorze. Niemal zawsze można się spodziewać, że będzie to wino słodkie o niskiej zawartości alkoholu i często musujące (co wynika z gwałtowności procesów fermentacyjnych tych winogron). Najlepsze przykłady takich win to Asti Spumante i Moscato d’Asti. Wina z Moscato charakteryzuje silna owocowość (wyczuwalny smak winogron) oraz mocne kwieciste aromaty (różane oraz owoce liczi). Najlepsze egzemplarze łączą dobrą mięsistą konsystencję z żywą owocowością i świeżym finiszem.
|
| Mourvedre/ Monastrell |
Mourvedre to czerwony szczep winorośli pochodzący najprawdopodobniej z Hiszpanii z regionu Walencji lub Katalonii, który jest także popularny w południowej Francji.
Wina z Mourvedre są bardzo esencjonalne, kwasowe, o dużej zawartości alkoholu i tanin, jednak ze słabą owocowością. Z tego powodu często używane są jako domieszka do Grenache. W dolinie Rodanu we Francji jest wykorzystywane jako składnik Châteauneuf-du-Pape, Côtes-du-Rhône, Tavel i Bandol. Rzadko występuje jako samodzielny składnik wina. Inne nazwy: Mataró, Balzac, Esparte, Estrangle-Chien
|
| Muller-Thurgau |
Muller Thurgau jest szczepem winogron białych głównie hodowanym w Niemczech i Austrii.
Wino pochodzące z tego szczepu może być wytrawne do półwytrawnego z bardzo ograniczoną kwasowością i delikatnym aromatem owocowym. Wina takie można pić jako młode. Inne nazwy: Rivaner, Riesling-Sylvaner, Johannisberg
|
| Muscadelle |
Muscadelle to odmiana białych gron należąca do grupy trzech szczepów używanych do produkcji białych Bordeaux (razem z Sauvignon Blanc i Semillon).
W takich mieszankach stanowi zwykle nie więcej niż 10% mieszanki i dodaje jej aromatyczności i żywej owocowości. Uwaga – tego szczepu nie należy mylić z odrębnym gatunkiem Muscat.
|
| Muscat |
Rodzina Muscat obejmuje szerokie spektrum szczepów białych generalnie słodkich i bardzo aromatycznych – najlepsze z nich to Muscat Blanc i Petits Grains. We Włoszech znane jest jako Moscato i jako Moscatel w Hiszpanii. Muscat wykorzystuje się w produkcji Asti Spumante, słodkiego wina musującego z Włoch.
Muscat jest uważany za jedyny biały szczep winogron, który daje wina o mocnym winogronowym smaku i aromacie, często posiadającym nuty różane i cytrusowe. Równocześnie może być wykorzystywany do produkcji zarówno bardzo lekkich wytrawnych jak i pełnych słodkich win. Inne nazwy: Muscat de Frontignan, Muscat d’Alsace, Muskateller, Moscatel Menudo Bianco, Schmeckende, Katzendreckler, Gelber Weirauch, Sargamuskotely, Tamyanka, Muskuti, Moscatel Rosé. Muscat Canelli, Brown Muscat.
|
| Nebbiolo |
Nebbiolo jest czerwonym szczepem winogron, który ma duże znaczenie Piemoncie we Włoszech, gdzie stanowi bazę dla Barbaresco i Barolo. W innych regionach nie jest zbyt popularny.
Młode wina z Nebbiolo mogą być bardzo ostre, kwasowe i szorstko taninowe ale w miarę dojrzewania (nawet ponad 10 lat), szczególnie lepszych roczników, ich właściwy charakter staje się bardziej zauważalny. W dobrych wykonaniach wina z Nebbiolo mają nuty czerwonych jagód i wiśni ze złożonymi nutami fiołków, róży, trufli a nawet smoły. Inne nazwy: Spanna, Picotener, Chiavennasca, Pugnet
|
| Palomino Fino |
Palomino Fino jest najważniejszym członkiem rodziny Palomino obejmującej także Palomino Basto i Palomino de Jerez.
Jest to biały szczep wykorzystywany w Hiszpanii do produkcji sherry (szczególnie Sherry Fino).
|
| Petit Verdot |
Petit Verdot należy do grupy sześciu szczepów winogron czerwonych dopuszczonych w regionie Bordeaux we Francji. Wino to stanowi zwykle nie więcej niż 3% składu takich mieszanek.
Petit Verdot ma bardzo głęboki purpurowy kolor, dobrą kwasowość i silne taniny. Jego zadaniem jest wnoszenie tych cech do win, w których występuje. Z powodu późnego dojrzewania, jego zbiory często są tracone w wyniku zbyt obfitych deszczów podczas winobrania co powoduje, że podobnie jak Carmenere we Francji jest stopniowo zastępowany innymi szczepami. Jego obecność rośnie z drugiej strony w Kalifornii, RPA i Australii gdzie warunki pogodowe dają mu większe szanse na dojrzewanie dzięki czemu służy tam nie tylko jako domieszka ale czasem jako wiodący składnik wina. W takim przypadku daje mocno taninowe, kwasowe wina o silnym aromacie jagód i fiołków uzupełnione ostrymi pieprznymi i ziołowymi nutami. Inne nazwy: Verdot Rouge, Petit Verdau, Carmelin, Verdot
|
| Pinot Blanc |
Szczep Pinot Blanc jest głównie hodowany w Alzacji we Francji oraz Kalifornii. Często występował także w Burgundii we Francji.
Szczep ten produkuje wina podobne do Chardonnay dając delikatne wytrawne wina z posmakiem jabłek, miodu i jęczmienia z czystym i jasnym zakończeniem. Wskazane jest spożycie win z Pinot Blanc możliwie wcześnie aby nie straciły one delikatnego owocowego smaku. Inne nazwy: Weissburgunder, (Weisser) Klevner/Clevner, Weisser Ruländer, Chasselas Dorato, Beli Pinot, Diela Klevanjka, Feherburgundi
|
| Pinot Gris/ Pinot Grigio |
Pinot Gris to biały szczep winogron występujący najczęściej we Francji, Włoszech (Pinot Grigio) i w Niemczech. Jest szczepem średniej jakości, z wyjątkiem Alzacji gdzie jest traktowany jako przedstawiciel wyższej klasy.
Generalnie Pinot Gris daje wina wytrawne, średnio pełne, wyrównane o miłych miodowych i kwietnych nutach. Włoskie wina oparte na tym szczepie cechuje świeżość, jasność z wyraźnymi nutami owocowymi i aromatami jabłek, gruszek i migdałów. Przy późnych zbiorach Pinot Gris daje znakomite słodkie wina z silnym aromatem porównywalnym do Gewurztraminera i kwasowością Rieslinga. Dobrze leżakuje dając bogate maślane akcenty. Inne nazwy: Pinot Beurot, Malvoisie, Tokay-Pinot-Gris, Gris Cordelier, Auvernat Gris, Fromentot, Grauburgunder (dry), Ruländer (sweet), Grauklevner, Grauer Riesling and Crvena Klevanjka
|
| Pinot Meunier |
Pinot Meunier to czerwony szczep winogron popularny w Szampanii we Francji stanowiący składnik mieszanek win musujących.
Pinot Meunier niemal nie występuje samodzielnie a w mieszankach składających się na musujące wina szampanii daje niezbędne ciało i owocowy smak. Samodzielnie, daje nie musujące, lekkie, jasne czerwone i różowe, owocowe wina o nieco przydymionym charakterze. W takiej postaci w niewielkich ilościach produkowany jest w Australii a także Austrii, Niemczech i Szwajcarii. Inne nazwy: Auvergnat Gris, Blanche Feuille, Farineux Noir, Morillon Taconé, Plant de Brie, Müllerrebe, Schwartzriesling, Blaue Positschtraube, Rona Modra Milnaria, Miller’s Burgundy
|
| Pinot Noir |
Pinot Noir to bardzo wymagający szczep winogron czerwonych, który jednak potrafi dać dobre wina. Jest szczególnie kojarzony z Burgundią we Francji ale pojawia się coraz śmielej w innych regionach w tym szczególnie w Kalifornii.
Z powodu cienkiej skórki winogron Pinot Noir daje wina o mniej nasyconym kolorze, cielistości i taninach. W dobrym wykonaniu daje intensywność owocowych nut wiśni i truskawek oraz złożoność rzadko spotykaną w innych winach. Ma dobry potencjał do leżakowania osiągając wiek nawet 12 lat. Znakomicie pasuje do grillowanych owoców morza. Inne nazwy: Franc Pineau, Noirien, Savagnin Noir, Morillon, Auvernat, Plant Doré, Blaueburgunder, Blauer Klevner, Cortaillod, Pignola, Pinot Nero, Pignola, Rouci i Nagyburgundi.
|
| Pinotage |
Pinotage jest szczepem winorośli czerwonej powstałym ze skrzyżowania Pinot Noir i Cinsault w Południowej Afryce.
Pinotage daje gładkie wina o jagodowej owocowości Pinot i żywą owocową pikantność Cinsault. W słabszych wykonaniach mogą to być wina o ‘lepkim’ charakterze przeznaczone do picia wcześnie po wyprodukowaniu. Jednak podobnie jak w przypadku Kanonkop Estate wina te uzyskują większą szlachetność objawiającą się pełnią, pieprznością i aromatami czerwonych jagód – mają też spory potencjał do leżakowania.
|
| Primitivo |
Szczep Primitivo jest niemal wyłącznie kojarzony z Włoskim regionem Apulii chociaż jego znany kuzyn Zinfandel odniósł spory sukces w USA. Wino jakie daje Primitivo ma głęboki purpurowy kolor, smak czarnych jeżyn z aromatami róży i czekolady oraz zrównoważonymi taninami.
|
| Rousanne |
Rousanne jest białym szczepem winogron popularnym w północnej części doliny Rodanu we Francji gdzie wykorzystuje się go w połączeniu z Marsanne do produkcji Hermitage Blanc.
Jako samodzielny szczep, przy przemyślanym działaniu daje eleganckie, złożone wina o znakomitej pełni i strukturze. Wina takie mają zrównoważoną kwasowość, smaki melona, gruszek oraz ziół. W przypadku dobrego leżakowania pojawiają się dodatkowo wrażenia miodu, kawy i migdałów. Inne nazwy: Bergeron, Barbin, Rebelot, Greffou, Picotin Blanc, w Kalifornii mylony często z Viognier
|
| Sangiovese |
Bardzo popularny czerwony szczep włoski regionu Toskanii. Jego nazwa pochodzi od łacińskiego „Sanguis Jovis” czyli Krew Jowisza (najważniejszego boga mitologii romańskiej). Sangiovese występuje w trzech odmianach. Pierwsza z nich Sangioveto lub Groso używane są do produkcji Chianti. Druga Brunello używana jest do produkcji Brunello oraz Rosso di Montalcino. Z kolei trzecia – Prugnolo jest bazą Vino Nobile di Montepulciano (uwaga nie należy mylić z Montepulciano d’Abruzzo to zupełnie inne wino i inny szczep). Sangiovese daje wina o średnim ciele, z zaznaczoną kwasowością i umiarkowanych taninach. Jako wino młode ma żywy purpurowo-czerwony kolor, który staje się jaśniejszy (ceglasty przy brzegu kieliszka) po dłuższym leżakowaniu. Smakowo wina te charakteryzują nuty wiśni, śliwek, jagód z niuansami fiołków i cynamonu. Z czasem ten bukiet słabnie lecz rośnie głębia i siła smaku. Wina bazujące na Sangiovese powinno się spożywać do 4 lat od daty zbioru.
|
| Semillon |
Semillon jest popularnym szczególnie w regionie Bordeaux we Francji szczepem winorośli białej. Jest też popularny w innych regionach winiarskich. Semillon samodzielnie daje wina białe o średnim ciele, umiarkowanej kwasowości i niskich taninach. W smaku i aromacie wyczuwalne są akcenty fig. W wyniku kupażowania z winami z Sauvignon Blanc i Muscadelle uzyskują nieco żywszy agrestowy niuans będący znakiem rozpoznawczym Białych Bordeaux. Semillon może także być znakomitą bazą dla win słodkich z Sauternes i Barsac gdzie atakowany bywa przez pleśń botrytis cinerea powodującą tracenie przez grona nadmiaru wody i większe stężenie cukru.
|
| Sylvaner/ Silvaner |
Sylvaner jest szczepem winogron białych popularnym szczególnie w północnej Europie (szczególnie w Niemczech i Alzacji). Stopniowo wypierany jest przez Pinot Blanc i Riesling a to co pozostaje coraz częściej stanowi składnik win takich jak Edelzwicker produkowany w Alzacji lub Liebfraumilch z Niemiec.
Uważa się, że Sylvaner jest w stanie dawać wina raczej kwasowe, o dosyć dużej zawartości cukru, niezbyt aromatyczne i mało owocowe, jednakże dające spore pole do ekspresji specyficznych warunków danej winnicy lub w połączeniu w innymi szczepami. Wino wytworzone z niezbyt dojrzałych gron może być zielonkawe w kolorze i kwaśne i bardzo ostre.
|
| Syrah/Shiraz |
Ten czerwony szczep winny nazywany jest Syrah we Francji, w której został zaadoptowany w czasie krucjat i Shiraz w Australii. W USA w zależności od winnicy może występować pod obiema nazwami.
W chłodniejszych klimatach doliny Rodanu daje pełne, aromatyczne i warte starzenia wina (np. Hermitage). Z kolei w Nowym Świecie (szczególnie w Australii) daje głębokie, dojrzałe i mocne, nadające się do picia stosunkowo wcześnie po wyprodukowaniu. Australijski Shiraz jest nieco słodszy z aromatami skóry, ciemnej czekolady i suszonych śliwek uzupełnionymi zrównoważonymi taninami. Inne nazwy: Sirac, Petite Syrah (not Sirah), Hignin Noir, Candive, Antourenein Noir, Sereine, Marsanne Noir, Balsamina
|
| Tannat |
Tannat jest szczepem czerwonych winogron występującym główne w południowo-zachodniej Francji i Urugwaju.  Swoją nazwę zawdzięcza prawdopodobnie dużej zawartości tanin. Wino, które daje Tannat jest masywne, niezbyt kwasowe o mocnym kolorze – w winach młodszych taniny mogą być zbyt szorstkie lecz w wyniku starzenia uzyskują zaokrąglenie i uwalniają nuty przypraw, kawy, kakao i wanilii.
|
| Tempranillo/ Tinto Fino |
W Hiszpanii Tempranillo jest podstawą najważniejszych czerwonych win regionów Rioja i Ribera del Duero ale ponieważ zwykle jest mieszany z Garnacha i Mazuelo stanowi tylko jedną czwartą powierzchni winnic. Występuje także w Portugalii, Argentynie, Australii RPA i Meksyku.  Z Tempranillo powstają pełne ciała czerwone wina o stosunkowo niskim poziomie alkoholu, niewysokiej kwasowości i wyraźnych lecz stonowanych taninach. Wina te dobrze znoszą umiarkowany kontakt z amerykańskim i francuskim dębem i zdolne są do długotrwałego starzenia. Takie wina charakteryzują się nutą wanilii, cedru i delikatnych przypraw. Z drugiej strony, Tempranillo może również dawać znakomite wina młode, typu „joven” o silnie owocowych aromatach jagód i truskawek. Inne nazwy: Ull de Llebre, Cencibel, Tinto Fino, Tinto Madrid, Tinto de la Rioja, Grenache de Logrono, Tinto del País, Jacivera, Tinto de Toro
|
| Touriga Nacional |
Touriga Nacional jest najważniejszym szczepem używanym w produkcji Porto.
Wina pochodzące z tej odmiany mają szczególnie głęboki kolor, wydatny owocowy aromat i bogate taniny. Ze względu na swoją wysoką wartość stanowi składnik tylko najlepszego Porto.
|
| Verdejo |
Verdejo jest jednym z wyższej jakości szczepów winogron białych Hiszpanii (region Rueda), które po wiekach zapomnienia zaczęły wracać do łask o ciągu ostatnich dekad.  Produkcja wina z Verdejo jest bardzo trudna ze względu na jego skłonność do utleniania – jednakże jeżeli się nad tym zapanuje daje delikatną, młodą świeżość i aromatyczność wina (nuty orzechowe, miodowe i śmietanowe). Najlepszym przedstawicielem win z Verdejo jest Rueda Superior zawierająca co najmniej 85% tego szczepu. Dosyć często Verdejo miesza się z Sauvignon Blanc aby dodać winu zaokrąglenia.
|
| Viognier |
Klasyczny szczep biały regionu Północnego Rodanu we Francji. Viognier występuje zarówno jako samodzielny szczep w winie jak i bywa kupażowany z innymi dla zwiększenia aromatyczności.  Ciekawostką jest to, że jest to chyba jedyny szczep biały, który miesza się z czerwonymi dając n.p. klasyczne Cote Rotie w połączeniu z Syrah. Viognier daje wino o głębokim złoto żółtym kolorze z refleksami różu – z czasem kolor blednie stając się bladożółty. Cechą charakterystyczną Viognier są rozbudowane owocowe i kwiatowe aromaty. W nosie wyczuwalny jest jaśmin, świeże kwiaty polne i róża a w smaku brzoskwinie, morele, miód i mango. W surowszych klimatach może pojawić się nieco pikantniejsza nuta białego pieprzu. Viogniera należy spożywać do 2 lat po zbiorze.
|
| Zinfandel |
Zinfandel jest odmianą winogron czerwonych niemal wyłącznie występującą w Kalifornii chociaż w wyniku niedawnych badań genetycznych ustalono, że jest on blisko spokrewniony z Włoskim Primitivo (prawdopodobnie przez wspólnego Dalmackiego przodka).  Zinfandel to wszechstronna odmiana, z której produkuje się wina czerwone, różowe oraz wzmacniane typu porto. Popularny w Stanach różowy „white zinfandel”, wynalazek firmy Sutter Home, w którego produkcji używa się szybko wyciśniętego soku, bez poddawania go maceracji to wino bardzo lekkie, orzeźwiające, w piknikowym stylu. Zinfandel daje umiarkowanie taniczne, owocowe wina czerwone z nutami przypominającymi dżem z aromatem leśnych owoców: malin, jeżyn, borówek, śliwek jak również wiśni. Do tego dorzucają nieco przypraw i ziołowych i nut dzikiej róży, lukrecji, goździków, cynamonu, pieprzu. Wina te są najlepsze gdy są młode (3 – 5 lat od roku zbiorów), po dłuższym czasie mogą stracić swoje charakterystyczne owocowe aromaty, strukturę i równowagę.
|
|